Kiselina je hemijska supstanca čiji vodeni rastvori imaju karakteristični kiseli ukus, sposobnost da pretvore plavi lakmus u crveni, sposobnost da reaguju sa bazama i pojedinim metalima (kao što je kalcijum) čime se formiraju soli Stoljeća, koja je definirala kiseline kao tvari koje oslobađaju protone u vodi, dok su baze definirane kao tvari koje oslobađaju hidroksidne ione. Vodeni rastvori kiselina imaju ph vrednost manju od 7.
Što znači kiselina, definicija i primjeri rečenica za riječ kiselina na hrvatskom online rječniku i leksikonu jezikoslovac.com Razvoj teorije kiselina i baza započeo je s arrheniusovom teorijom krajem 19 Kiselina je supstanca koja reaguje s drugom supstancom i stvara vodenu otopinu
Prema suvremenim definicijama, kiselina je tvar koja drugoj tvari može predati proton, tj Vodikov ion h + (j Brønsted i thomas martin lowry, 1923), odn., općenitije, kiselina je tvar koja može primiti slobodni elektronski par druge tvari (g Kiseline možemo podijeliti na jake, koje potpuno disociraju u vodi (npr
Sulfatna i kloridna kiselina), i slabe kiseline, koje su samo djelomično disocirane (npr Jakost kiseline ovisi o stupnju disocijacije i izražava se konstantom disocijacije kiseline. Kiselina (acidum) tvar kiselog značaja Tvar koja bazi daje proton, odnosno tvar koja od baze prima par elektrona s kojim formira kovalentnu kemijsku vezu s bazom.
Detaljno razumevanje termina ‘kiselina’ važno je za razumevanje kako se hemijske reakcije odvijaju, kako su strukture molekula organizovane i kakav je međusobni odnos različitih hemijskih supstanci. Kiselina je jaka (poput klorovodične ili sumporne kiseline) kada se sve njezine molekule disociraju u kontaktu s vodom Kiselina je slaba (poput octene kiseline iz octa ili limunske kiseline iz limuna) kada se samo neke njezine molekule disociraju u kontaktu s vodom. „kiselina je tvar čije čestice mogu primiti par elektrona od baze uz nastanak kemijske veze koja se sastoji od jednog zajedničkog elektronskog para (kovalentna veza).”
